maandag 31 oktober 2011

Meneer de minister slaap zacht

Mijn verbazing én verontwaardiging stijgen met de dag. Het kan toch niet zo zijn dat we Mauro terug naar zijn geboorteland sturen. Het kan toch niet zo zijn dat Leers in een paar jaar tijd als een blad aan een boom is omgedraaid. Het kan toch niet zo zijn dat Nederland jarenlang een wanbeleid voert waar  asielzoekers de dupe van zijn en dan nu zonder blikken of blozen 'de regels' gaat naleven. Het kan toch niet zo zijn dat we voor Mauro en die 800 jonge asielzoekers ' zonder gezicht' geen plek hebben. Het kan toch niet zo zijn dat Bleker bij Pauw en Witteman Mauro een briefje toeschuift waarin hij hem - als troost - meevraagt naar een voetbalwedstrijd. Wat denkt hij? Daar kan die arme AMA de rest van zijn leven in Angola op teren? Stop. Rewind. Play. Het kan toch niet zo zijn! Ik durf de TV niet meer aan te zetten want ik kan ze niet meer zien. De stotterende, hypocriete politici die opdreunen wat ze vertelt is op te dreunen. In het belang van de partij. Het kabinet. Natuurlijk gunnen ze Mauro allemaal dat hij in Nederland mag blijven, maar... Stop. Rewind Play. Het kan toch niet zo zijn...


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Negen

We vierden het alvast op woensdag, omdat ze donderdag gingen rijden, de vrienden waarmee we vakantie in Portugal vierden. Dat had jij bedach...