dinsdag 31 december 2013

All you need is...

Nog een laatste dan, voor we het nieuwe jaar inluiden. Een moment van bezinning. Tussen de voorbereidingen voor het feestje van vanavond. En voor zover dat lukt met kleine man naast me ("mama, mama, mama"...) en middelste krullenbol ("mogen we vanavond Minoes kijken?"). Wat is het jaar omgevlogen... time flies when you're having fun. Want het was een goed jaar. Het jaar waarin M. een wel erg leuke opdracht kreeg op zijn werk en ik een geweldige nieuwe baan kreeg. Zeker in deze tijd een zegen. Het jaar waarin de meiden het heerlijk hadden op school, middelste nieuwe vriendinnen maakte en oudste het ene feestje na het andere had. Het jaar waarin kleine man de oren van mijn hoofd kletste en elke dag minstens één woord erbij leerde. Het jaar waarin we eindelijk weer eens vakantie vierden in la dolce Italia. Een jaar vol kleine geluksmomenten.

Maar 2013 had ook een rafelrandje. Het jaar waarin neef D. diabetes kreeg, wat een hoop verdriet en zorgen met zich meebracht. Het jaar waarin het niet goed ging met opa H. En natuurlijk was ook dit jaar weer een jaar vol twijfels. Over de juiste balans tussen werk en thuis. Over kleine man zo snel groot zien worden en af en toe de tijd wel stil willen zetten. Over te weinig tijd voor vriendinnen. Over van alles willen doen maar niet doen. Over mijn (stief)moederschap. Maar ondanks dat was het jaar meer goed dan niet goed. Neef D. vindt langzaam zijn weg met de allerliefste ouders en zus die hij zich maar kan wensen. En voor opa H. breekt hopelijk een fijn nieuw jaar aan.

Ik heb vooral veel zin in 2014. Waarin ik me natuurlijk weer van alles ga voornemen en waarvan ik hopelijk een paar dingen ook echt ga doen. Vaker uitgebreid koken (een eetclub?), bloggen, een boekenclub (al begonnen!), weer brieven schrijven aan mijn mams, vaker kaartjes sturen (zomaar), foto-albums maken (ik loop maar een paar jaar achter), een boek schrijven (tenminste beginnen), veel tijd en aandacht voor de allerliefsten in mijn leven, naar Barcelona, een korte vakantie met W. (Buenos Aires of Japan, zo fijn als je beste vriendin stewardess is...), veel lezen, veel kussen en knuffelen met de kinderen en M., elke week naar Yoga, later naar bed, meer geduld en minder scherpe tong...

En voor iedereen die dit leest, wens ik alle goeds voor 2014. Leef het alsof je niets te verliezen hebt, vol overgave en nieuwsgierigheid. Doe iets wat je nog nooit eerder heb gedaan, fluister lieve woorden tegen de mensen van wie je houdt, sta open voor onverwachte ontmoetingen en doorbreek de dagelijkse routine. Maar vooral heb lief!


vrijdag 6 december 2013

Gekke dag

Vanmorgen werd ik wakker met het bericht dat Nelson Mandela is overleden. 95 jaar. Ik lees op nu.nl de spijtbetuigingen van enkele van onze ' wereldleiders'. Het klinkt tegenstrijdig en bijna hypocriet uit de monden van sommige. Maar Nelson Mandela stond voor vergiffenis en had elk woord van medeleven waarschijnlijk gewaardeerd. Hij deed wat het allermoeilijkst lijkt maar misschien wel het allermakkelijkst is: de ander tegemoet treden vanuit liefde. Met een onbevooroordeeld hart en hoofd. Na 27 jaar te zijn opgesloten, kon hij vergeven en daarmee maakte hij ruimte voor verandering. Zijn 'truth and reconciliation commission' was gebaseerd op vergeving en naar elkaar luisteren en vormde een belangrijke component in het brengen van democratie in Zuid-Afrika. Om stil van te worden. Een oplossing die zoveel eenvoudiger is dan het oppakken van wapens, vasthouden aan gevoelens van boosheid of haat. Haat als wapen tegen het onbekende?

Een dag om stil te staan bij de wijze waarop je in het leven staat en in het leven wilt staan. Ben ik onbevooroordeeld? Sta ik open voor de verhalen en levens van anderen. Toon ik begrip ook als onbegrip als eerste in me opkomt? Tel ik genoeg mijn zegeningen en zijn deze zegeningen dan meteen mijn geweten om liefdevol en dankbaar in het leven te staan. Met vallen en opstaan misschien. Dat laatste geldt zeker voor mij. Eigenlijk hoef je dan alleen maar naar de foto's van de oude Mandela te kijken en de twinkeling in zijn ogen om het in ieder geval te proberen. Elke dag.


Nelson Mandela - 18 Juli 1918 - 5 december 2013

Hiep hiep

Jarig! Hoewel niet meer zo kriebel-verwachtingsvol-magisch-spannend als vroeger blijft het iets fijns. Kon ik vroeger niet wachten om oude...