zondag 7 december 2014

Onvoorwaardelijk

Mensen zijn struisvogels. Het leven is eindig maar die wetenschap schuiven we het liefst ver voor ons uit. Misschien is dat ook maar goed. Kun je niet dag in dag uit plukken omdat het misschien de laatste is. Maar er af en toe bij stilstaan kan geen kwaad.  Deze week hield het me bezig. En bedacht ik wat nu werkelijk belangrijk is in mijn leven. Met drie kinderen en een drukke baan voor zowel manlief als mezelf wil het niet zo met dat groots en meeslepend leven. Of toch wel?

Sinds ik een gezin heb, is mijn leven misschien wel grootser en meeslepender geworden. Want hoewel ik nog graag de wereld wil rondreizen en een boek wil schrijven en en... is het toch de liefde die het leven de moeite waard maakt. Excuses voor deze tegelwijsheid, maar je zou het zomaar even vergeten tussen alle wekkers, tv-programma's en boodschappen door. En dan gebeurt er iets waardoor de wereld even stilstaat. Als een sneeuwbol die met een klap op de grond valt. En terwijl je hoopt dat de sneeuw weer gaat dwarrelen, weet je het. Glashelder. Waar het om draait. Het is simpel, soms doodeng en breekbaar maar het meest mooie wat het leven je kan bieden. Houden van iemand anders. Onvoorwaardelijk. En iemand die van jou houdt. Onvoorwaardelijk. 

En het fijne? Daarvoor hoef je niet naar de andere kant van de wereld (mag wel natuurlijk).



Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Negen

We vierden het alvast op woensdag, omdat ze donderdag gingen rijden, de vrienden waarmee we vakantie in Portugal vierden. Dat had jij bedach...