De koffietic is ook al overgeslagen op mijn kleine man. Als ik zeg: "mama koffie?" wordt dat beantwoordt met een enthousiast "jaaaaaaaaa!". Zittend op het aanrecht, peutert hij het blik met nespresso-cupjes open (doet het daarna ook weer dicht, wat hij zeker niet van mij heeft), puzzelt het cupje het apparaat in, zet een kopje klaar en drukt met zijn duim hard op het knopje 'espresso om wakker te worden'. Zijn blik daarna is onweerstaanbaarder dan de espresso. George Clooney is er niks bij.
Over de liefde en mijn liefsten. Over mijn hoofd en mijn hart. Over koffie en brieven. Over chasing dreams. Over gewone dingen die buitengewoon zijn. En over kindness, kussen en kniesoren.
zondag 25 maart 2012
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
-
No poo... Een peuter die probeert te vertellen dat hij niet in zijn luier heeft gepoept? Misschien wel. Maar ik bedoel er iets anders mee, ...
-
Vakantie boeken. Ik heb er geen aanleg voor. De reden is keuzestress en een enorme hoge lat. In mijn hoofd heb ik al een ideaal plaatje. E...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten