Rijkdom

1. Drie kinderen om voor te zorgen en van te houden
2. Brieven van mijn moeder
3. Wonen in een land waar je niet alleen mag denken wat je wilt, maar het ook mag zeggen
4. Een handvol echte vriendinnen
5. Boeken!
6. Een fijn huis waar je veilig bent voor herfstige buien
7. Een open mind (en mensen om je heen met één)
8. Werk dat je met plezier doet
9. Een ware liefde die wederzijds is
10. De mogelijkheid om te reizen

Ik tel ze, mijn zegeningen. Zachtjes, voorzichtig en uiteraard in willekeurige volgorde. 

(bron: Elizabeth Price)

Consumopperen

Manlief moppert. Aanleiding was een bezoek aan de Bijenkorf dat hij - overigens geheel vrijwillig - ondernam. In zijn up. Zijn sokken en onderbroeken waren namelijk op. "Na 5 minuten had ik het alweer helemaal gehad", valt hij met de deur in huis. "Al die spullen. Al dat consumeren!" Ik lach, met mijn hoofd in de kast. Die ben ik namelijk al de hele dag aan het opruimen. Het resultaat? Een vuilniszak om weg te gooien, een tas voor de textielbak en een stapel voor de IJ-hallen. Het plan is om daar met vriendin A. te gaan staan. "Voel je niet schuldig", zeg ik. "Die paar onderbroeken en sokken van jou compenseren we ruimschoots met deze stapel die weer ons huis uitgaat." "Dat is precies mijn punt", moppert manlief nog even verder. Ik bekijk de stapel. Een kinderwagen, een lamp die bij onze laatste meubelschuif is gesneuveld, een poppenwagen waar middelste nu echt te oud voor is en een houten kapstokje. Van alles hebben we veel plezier gehad en ik hoop dat ze straks weer iemand anders blij gaan maken.

Ik moet aan mijn schoonmoeder denken, die ooit een lamp op straat zette voor het grof vuil, maar deze 's avonds weer binnen haalde omdat het zo koud was buiten en de lamp er zo zielig bij stond. Ik kan me er helaas iets bij voorstellen. Hoewel ik vind dat mijn lief een punt heeft, kan ik ook wel heel blij worden van spullen en er gesteld op zijn. Tegelijkertijd kan ik me wild ergeren aan bijvoorbeeld de overvolle la in onze badkamer. Waarschijnlijk gebruik ik 10% van de spullen die daar staan. Wegdoen dus? Collega J. vertelde dat ze zich had voorgenomen 30 dagen lang elke dag 10 dingen uit haar huis weg te doen. "10 dingen?", reageerde ik geschokt. "Dan houd je toch niks over?" "Het gekke is dus dat dat niet zo is". aldus J. "en dat je het niet eens mist".

10 dingen per dag wegdoen... mmmm... ik houd het voorlopig even bij mijn stapel voor de IJ-hallen. En manlief is ondertussen wel heel blij met de nieuwe sokken en onderbroeken. En dan mag het, wat mij betreft. Consuminderen ook natuurlijk. Maar niet kopen en achteraf klagen. Ofwel Consumopperen is verboden.

Tijger (Dag 22)

Laatst vond ik een oude foto uit 1994 waar ik als 23-jarige opgetuigd voor de kerstboom sta te poseren. Zwart (lycra) jurkje, heel veel gouden kettingen en... een tijgerbontje in mijn haar én om beide polsen. Ik weet het nog goed, die drie matchten met iedere outfit. Vond ik dan. Tijgerprintjes, ze vormen een rode draad in alle kleding die ik ooit heb gedragen als volwassene.

Ik kan de jaren '80 de schuld geven (meteen ook de reden dat mijn haar nooit rustig is gaan liggen) of Amsterdam Noord waar ik ben opgegroeid. Wat de reden ook is, ik ben er nooit overheen gegroeid. In mijn kledingkast hangt altijd wel iets met tijger.

Vandaag kwam mijn doldwaze bestelling binnen met vooral kleding voor de kinderen. Er zat één jurkje voor mij tussen. Je raadt het al... Je kunt het meisje wel uit Amsterdam Noord halen (voor een jaartje of 10 ongeveer), maar Amsterdam Noord niet uit het meisje.

Best stijlvol toch. Bij de Bijenkorf, in de aanbieding en nog niet uitverkocht ;-)

Er zijn ergere dingen, maar toch... (Dag 21)

• Je doldwaze doos van de Bijenkorf die bij een (onbekende) buurvrouw twee huizen verderop zichtbaar in de gang ligt, maar waar al twee dagen niet wordt open gedaan
• Je twee keer in één week verbranden aan het ovenrek
• De verjaardag van je schoonvader vergeten
• Het goedmaken door met je schoonmoeder tijdens het prijzencircus voor haar het juiste dekbed proberen te vinden
• Minstens 50 keer op één zaterdag moeten beloven aan kleine man dat je naar de kermis gaat
• Op de kermis zijn terwijl het met bakken uit de lucht komt
• Een huilende vierjarige in het lunapark op de kermis gerust stellen terwijl je zelf door een draaiende ton probeert te komen
• Ontdekken dat je eigenlijk maar met één bil in de mini botsautootjes past en er net een muntje voor drie rondjes in hebt gestopt
• Willen schuilen voor de regen op de kermis en ontdekken dat de enige droge plek onder het afdak van de suikerspinkraam is
• Je 30-dagen blogvoornemen niet meer kunnen volmaken omdat je op dag 19 en dag 20 op de bank in slaap bent gevallen
• Twee weken strijkwas op een zaterdagavond
• Beseffen dat er ergere dingen zijn, maar toch...

Het leven door een rode bril (Dag 18)

Sinds een paar jaar draag ik een bril. Daarvoor droeg ik lenzen maar van de ene op de andere dag ging dat niet meer. En na een strenge toespraak van de opticien deed ik dat ook maar niet meer. Gelukkig vond ik een best mooie, maar het bleef wel een bril. De hele dag een ding op je neus, met glazen die beslaan, waar druppels op blijven plakken en die al vet worden van een onschuldige knipoog. Kortom bril en ik hebben al jaren al een haat-liefde-verhouding.

Liefde omdat ie nu eenmaal onmisbaar is in mijn leven. Het rijdt een stuk makkelijker, ik herken mensen en bekijk het leven tot in detail. Maar de haat is er ook. Zo droeg ik voor mijn bril altijd grote oorbellen, gouden of zilveren ringen. Met een bril gaat dat niet samen. Teveel! En als ik me heb opgetut voor een avondje weg, is mijn bril zelden de kers op de taart. Manlief zegt me niet anders meer te kennen. Maar dat schaar ik niet onder zijn liefste complimenten. Ik vind mezelf gewoon leuker zonder bril. Minder streng. Bovendien is het leven een stuk leuker zonder vetvlekken voor je ogen.

Laseren dus? Wat zou het fijn zijn om altijd goed te kunnen zien. Bij het opstaan, op vakantie aan zee, bij alles! Ik twijfel er al een tijd over. Manlief heeft het gedaan. Een week nagedacht en toen gewoon gedaan. Hij is er nog steeds heel blij mee. Maar ik vind het doodeng. Ik durf niet eens het voorlichtingsfilmpje te bekijken en toen manlief een dag met lapjes voor zijn ogen op de bank lag, stond ik al te wiebelen op mijn benen. Laseren of een bril.

Ik ga er maar weer eens een nachtje over slapen.

Vergeet je niet te leven (Dag 17)

Vandaag vierden we een klein feestje op het werk. Omdat we zo hard hadden gewerkt. Reuze trots waren op het resultaat (www.vtwonen.nl). En even wilden vergeten dat we evengoed nog zoveel werk moesten verzetten. Lunch dus buiten de deur. En gelukkig hebben we op loopafstand een heel leuk restaurant waar we bijkwamen met verse sapjes, heerlijke broodjes en witte wijn.

Terwijl we van de hak op de tak sprongen (het voordeel van lunchen met wijn tot de mogelijkheid van siëstas op kantoor) tikte ladyboss M. op haar glas voor wat wijze woorden. Over ons harde werken. En over dat reuze trots. En over de bergen die nog op ons lagen te wachten. Maar dat het uiteindelijk wel werk is. Het leven weer even in perspectief. En om dat niet te vergeten kregen we een kado dat me enorm raakte (was het de witte wijn of tijd voor weer wat balans in mijn leven?).

Het kado? Een witte beker met een prachtig Plintrijm: 

vergeet je niet te leven

dacht ik laatst

de tijd hield stil

een adempauze even

Vanavond op de bank kroop ik extra dicht tegen manlief aan. Hij zag er moe uit. Met een onderzoekende blik keek hij me aan:"Wat is er?" Waarop ik antwoordde: "Wil je thee lief? Mag in mijn nieuwe beker!"

Things that made me smile (Dag 16)

Omdat maandag nou eenmaal de maandag is en sommige maandagen net wat maandager dan andere maandagen, heb ik enorm behoefte aan een lijstje "things that made me smile" (ooit een tip van vriendin C: "zit je in een dip, schrijf er dan elke dag minstens drie op. Is geen dip tegen bestand")

* De nieuwe snurk-dekbedden van middelste (prinses) en kleine man (astronaut). Middelste ligt er ook echt bij als een prinses terwijl kleine man de hele nacht met zijn astronautenpak ligt te vechten.
* De dahlia's in mijn nieuwe 'melkmeisje-vaas-van-karton'
* Een doldwaze doos van de Bijenkorf (zelf besteld maar toch)
* De kinderpyjama's én -onderbroeken van Claessens
* Zomer in september
* Spin Tim die onze voordeur bewaakt en 's avonds een enorm angstaanjagende schaduw op de deur geeft
* Het boek Shotgun lovesongs van Nickolas Butler over liefde en vriendschap. Zo mooi!
* De nieuwe cd van Waylon. Iedere keer kippenvel bij nummer 12 Love me
* Tuc
* Kaartjes voor de Common Linnets in Paradiso, genieten met vriendin I.

Zo ligt kleine man er dus niet bij. Hij heeft wat meer moeite met de zwaartekracht.