maandag 7 januari 2013

Wensballonnen

We hadden ze nog over van oudejaarsavond. Vier wensballonnen. Ze gingen die avond niet de lucht in omdat het regende. En regen gaat niet goed samen met wensen (denk maar aan al die keren dat je de zon wenste tijdens een stortbui). Maar gisteravond was het droog en als afsluiting van het verjaardagsfeestje van A. en E. gingen we de tuin in met vier wensballonnen. De kleine man keek met oma voor het keukenraam. Ik wenste voor hem. De vierde was voor J., het neefje van A. en E. "Weten jullie al wat jullie willen wensen?" vroeg ik aan de drie blonde koppies. De kleinste, krullenbol E. werd er zenuwachtig van. "Nog niet, oh nog niet!" Oudste A. knikte geheimzinnig van ja. En filosoof in de dop J. verklaarde met een serieus gezicht dat zijn wens voor iedereen was. Even vond ik het jammer dat wensen onuitgesproken moeten blijven om uit te komen. Dat vertel ik ze immers elk jaar bij het uitblazen van de verjaardagskaarsjes. "Zeg je wensen straks maar hardop in je hoofd als jouw wensballon naar de sterren vliegt." "Of fluister ze in mijn oor", probeerde vriendin T. en mama van J. Maar daar trapten ze niet in. Aandachtig keken ze alledrie toen de eerste wensballon vlam vatte en steeds hoger de lucht in dwarrelde. "Recht naar de sterren." En zo leek het. Vier ballonnen die het hogerop zochten. De tuin met vier kinderen achter zich latend. Vier kleine stipjes met grote wensen. Ik wens dat al hun wensen uitkomen.




2 opmerkingen:

  1. Zouden we onze wensen niet veel harder van de daken moeten schreeuwen? Ik ben sinds kort begonnen om mijn kinderen te leren dat ze juist wel moeten vertellen wat ze wensen. Dat vergroot de kans op uitkomen van die wensen enorm.

    Heerlijk blog om te lezen trouwens.

    F.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zou het? Wel gezellig om zo nu en dan wat geschreeuwde wensen om ons heen te horen :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Negen

We vierden het alvast op woensdag, omdat ze donderdag gingen rijden, de vrienden waarmee we vakantie in Portugal vierden. Dat had jij bedach...