Soms

Soms is het allemaal veel. Dan raast het leven. Dan raast mijn hoofd. Rust is dan de enige remedie. Maar die laat zich lastig plannen. Misschien wel in tijd, maar niet in gedachten. En zo kan een rustig moment verstoord worden door gepieker of onzekerheid. Kringetjes in mijn hoofd. Als van een sigaret die ik maar een paar keer in mijn leven heb gerookt.

Terwijl de hele wereld het beter lijkt te weten en te doen, wiebel en wankel ik me door de dag. Alles een beetje lastig. De regen die valt, de tranen die ik moet wegslikken bij een verhaal van middelste, de dingen die ik niet of wel doe. Niks is goed. 

Maar ik weet, het gaat over. Om me soms weer te overvallen. Dat is niet erg, weet hart. Nu nog hoofd.