Zwanen en horloges

Als ik een zwaan zie, kijk ik altijd even waar de andere zwaan is. Heb jij dat ook? Ik zit in mijn kantoor voor vandaag en kijk uit over het IJ. Wapperende vlaggetjes en een zwaan zijn mijn uitzicht. Maar geen andere zwaan. Je hoeft ook niet alles samen te doen. Of misschien is deze zwaan niet samen. Niet meer of nog niet. Wie zal het zeggen. De zwaan in ieder geval niet. Ze lijkt tevreden.

Onder mij applaus. Een man met een laptop vertelt en vier anderen klappen in hun handen. Een werkbespreking, denk ik. Leuk werk, als je applaus krijgt. Ze lachen. De koffiemachine maalt bonen en probeert me over te halen nog een koffie te bestellen. Als ze langskomt. Maar ze kijkt net als ik naar de zwaan en waarschijnlijk waar de andere.

Laat ik wat gaan doen. Maar ik denk aan lief - mijn zwaan - die vanmorgen het huis uit sloop om een vroeg vliegtuig te halen. Ik denk aan kleine man, die een gouden randje om zijn dag heeft vanwege het horloge dat hij van zijn opa en oma kreeg. Vanmorgen liet hij me zien wat het allemaal kan. Licht geven, alarmeren en de tijd tot op de seconde vertellen en bijhouden. De wereld aan zijn arm. Ik denk aan S. en A. die dit weekend vierden dat ze al 25 jaar samen zijn. Zwanen. In de tuin een zelf getimmerde dansvloer met sterren en een discobol. Iedereen danste. Vanwege de liefde.

De zwaan is weg. Uit zicht. Op zoek naar de ander, denk ik. Want alleen is maar alleen. Hoe fijn ook soms. Alleen met mijn gedachten. Alleen om te schrijven. In mijn hart die andere zwaan en nog wat gevederd spul. De vlaggetjes wapperen vrolijk tegen een grijze lucht. "Koffie?"

Hee boek, hoe gaat het?

Hoe gaat het met je boek? Deze vraag werd me een paar keer gesteld de afgelopen week. En terwijl mijn antwoord iedere keer anders was, besefte ik dat ik het niet wist. Als mijn boek een contactpersoon in WhatsApp was, had ik het haar zelf gevraagd.

• Ik: Hee boek, ik moest een paar keer aan je denken deze week. Hoe gaat het?
• Boek: Oh, hee! Wat leuk om van je te horen. Hoe gaat het met jou?
• Ik: Haha, je klinkt verbaasd. Wanneer hebben we elkaar voor het laatst gezien? Alweer een tijdje terug denk ik. Met mij gaat het goed hoor. Maar met jou?
• Boek: Valt mee toch, ik denk dat we elkaar een maand geleden nog hebben gezien. Kort. Je was er met je gedachten niet helemaal bij.
• Ik: Ik kan jou ook niet voor de gek houden he.
• Boek: Dat hoeft toch ook niet. Ik vond het fijn je weer te zien. Ik was ook wel nieuwsgierig hoe het verder zou gaan. Met ons. Nou ja, je begrijpt wel wat ik bedoel. Toch?
• Ik: Ja, jeetje. Ja. Ik ook. Ik bedoel het was fijn om je weer te zien. En ik was ook nieuwsgierig hoe verder.. lief dat je dat zegt. 
• Boek: Ik meen het.
• Boek: Weet je het ook niet zo goed?
• Ik: Euh... nee, ik geloof van niet. Stom toch.
• Boek: Hoezo? Ik weet het ook vaak niet. Een mooi begin toch?
• Ik: Maar we hadden toch al een begin?
• Boek: Dat is waar...
• Boek: So, don't be a stranger?!
• Ik: ...is typing
• Ik: ...is typing
• Ik: ...is typing
• Ik: ok
• Boek: *schraapt keel en zet serieuze blik op* ik zou het fijn vinden je weer eens te zien.
• Ik: *lol*
• Boek: No pressure.
• Ik: Dat weet ik toch. 
• Ik: Maar fijn dat je het zegt. *knipoogt*
• Ik: Nu heb je nog steeds niet verteld hoe het met je gaat. 
• Boek: Met mij gaat het goed hoor. Rustig. Hoewel mijn hart net wel een sprongetje maakte toen jij me een berichtje stuurde. *knipoogt*
• Ik: *Bloost*
• Boek: Zie ik je gauw?
• Ik: ...is typing
• Ik: ...is typing
• Ik: ...is still typing
• Ik: Ja! Heel gauw.
• Boek: *boks*

Papieren netje

Het is vast te verklaren, waarom ik zoveel houd van lijstjes en schriftjes. Misschien heb ik het al eens opgeschreven, hoe ik dagelijkse dingen probeer te vangen in mijn papieren netje. Tegen het vergeten. Om te bewaren. Als houvast voor een warrig hoofd.

• tomaatjes
• komkommer
• cactus
• Jan

Als ik zonder lijstje in de winkel sta, ben ik verloren. Zullen er mensen zijn die boodschappen doen zonder? Toch eens op letten. Behalve nuttige lijstjes maak ik ook leuke lijstjes:

• meer Ja!
• daten met M., J. en P.
• kaartje schrijven aan V.
• dagje stad?
• plannetje huis
• Morris & Bella met M. ♥

Elke week neem ik me zo'n lijstje voor. Ik schrijf het op de lege bladzijde die aan de week vooraf gaat in mijn agenda. Soms streep ik ze door, soms verhuis ik ze mee. Het gaat vooral om het schrijven. De voorpret en de belofte. Alsof ik daarmee alles al in gang zet. Voor het slapen gaan, bedenk ik vaak nog wat er fijn was aan de dag. Soms met moeite, soms met gemak. Daarvoor heb ik dan een schriftje in klein formaat. De fijne dingen van de dag passen precies op één bladzijde. In grotere schriftjes houd ik met grote onregelmatigheid een dagboek bij. Een gewone maar soms ook een gelegenheids-dagboek. Voor deze zomer kocht ik een boek-dagboek. En toen de kleine man net was geboren, schreef ik bladzijden vol over alle geluidjes die hij maakte en blikjes die hij keek. Inmiddels schrijft hij zelf:

• Ik ben Job en Ties is mijn beste vriend. Van Job. 

Zo tussen de boodschappen door. Ik ben trots en stop het afgescheurde papier in de herinneringen-doos. Naast het briefje van middelste dat pas op mijn kussen lag:

• Het spijt me dat ik te laat thuis was, ik zal het nooit meer doen. Ik hou van jou!

Daar kan toch geen app-je tegenop. 

Later als ik groot ben, word ik schrijver. Dan wandel ik door de stad en vang alle dagelijkse dingen in mijn papieren netje. 

Bron: Lisa Hurwitz